Onze gemeente
Onze gemeente
Wat wij geloven Het fundament van de gemeente is Jezus Christus (1 Korinthe 3 : 11). Op deze Rots is de gemeente van alle tijden en alle plaatsen gebouwd. Daarom vormt het Woord van God ook de grondslag van onze gemeente. Dit is voor ons samengevat in de Drie Formulieren van Enigheid. Door het geloof in Christus zijn de gelovigen samen en ieder voor zich leden van één lichaam, waarvan Christus het Hoofd is. De vormende kracht is dus geen mensenkracht, maar de Heilige Geest als levenskracht. Bouwen aan de gemeente kan dus uitsluitend vanuit deze levensgemeenschap met haar Hoofd Jezus Christus. Voor elke gelovige ontstaat hieruit de persoonlijke verantwoordelijkheid om zich als een levende steen van het geloof, te laten gebruiken voor dit wonderbare bouwwerk en geestelijk huis. De plaats van onze gemeente binnen de PKN De kerkenraad was ongelukkig met de kerkvereniging waarmee de Protestantse Kerk in Nederland is ontstaan per 1 mei 2004. Men werd meegenomen op een weg, die men zelf niet had gekozen. Het kwam en komt er dan op aan dat men met een goed geweten voor God en in gehoorzaamheid de weg gaat. Dit betekent dat men zich niet losmaakte. Wel hield men bezwaren (zowel fundamenteel als praktisch). Deze bezwaren zijn regelmatig naar voren gebracht. Zowel plaatselijk als landelijk. Er werd naar geluisterd al bleef het verlies groter dan de winst. De Heere heeft Zijn volk nooit losgelaten, maar is in elk hoofdstuk van haar geschiedenis het volk in onbezweken trouw nagelopen en heeft haar in Zijn verkiezende liefde teruggeroepen. De profeten hebben temidden van alle geestelijke verwording het Woord Gods gesproken en zonder ophouden voor het volk gebeden. Dat is doorgegaan tot in de ballingschap toe, toen Israël vanwege haar schuld aan de heidenen was overgegeven. Op de belijdenis van schuld (al was het maar door een ‘rest’) en het beroep op Gods barmhartigheid (die roemt tegen het oordeel) schiep de Heere een en andermaal een nieuw begin, schreef Hij een nieuw hoofdstuk waar je een punt verwachten zou. Zie Jeremia 3:19 tot 4:2. Daarop komt het ook nu aan. Gehoorzaamheid is navolging van Hem, die geleden en gebeden heeft voor hen, die Hem verwierpen en de belijdenis dat Jezus de Zoon van Gods was op een gegeven moment zelfs opvatten als een godslastering. Wij weten ons, samen met anderen, geroepen om de kerk voortdurend te herinneren aan haar eigen grondslag en daarmee steeds terug te roepen tot nieuwe en vernieuwende gehoorzaamheid aan de Schriften. Al is de kerk pluraal, wij belijden en geloven dat alleen het ‘Alzo spreekt de Heere…’ beslissend is. Wij blijven in de Protestantse Kerk in Nederland zolang we als gemeente niet verplicht worden tot onbijbels handelen. Via de handreiking van de Synode in de vorm van ‘de verklaring’ spreken wij als Hervormde Gemeente Bergambacht onomwonden uit dat wij, nu en in de toekomst, gebonden blijven aan de gereformeerde belijdenis. Daarbij is het ons verlangen onze roeping te vervullen binnen het geheel van de kerk op hoop van Zijn zegen! Onze positie wordt weergegeven door twee zinsneden uit genoemde verklaring, namelijk dat enerzijds geldt: ‘Als kerkenraad van de Hervormde Gemeente Bergambacht gebracht op een weg die wij niet hebben begeerd’ en anderzijds willen wij ‘als gemeente – met vreze en beven – onze plaats innemen binnen het geheel van de kerk’. Staande op de grondslag van onze kerk, wensen wij in de kerk, die God in ons vaderland geplant heeft, ons volk te dienen met het Heilig Evangelie der genade Gods. In onze gemeente wordt voor de Schriftlezing gebruik gemaakt van de Herziening van de Statenvertaling. Ook de herziene formulieren van Doop, Heilig Avondmaal e.d. worden gebruikt. Er wordt ritmisch gezongen uit de oude Psalmberijming, de Gezangen achter de Psalmen en uit de bundel Weerklank. |
||